کمپین ۱۶روز فعالیت علیه خشونت های جنسیتی ‏

حشونت بس: کمپین «16روز فعالیت علیه خشونت جنسیتی[1]» یک کارزار جهانی است که توسط نخستین موسسه رهبری جهانی زنان[2] و با هماهنگی مرکز رهبری جهانی زنان به منظور پایان بخشیدن به خشونت های جنسیتی در سال 1991 آغاز به کار کرد. 23 تن از فعالان حقوق زن از نقاط مختلف جهان در این کارزار شرکت کردند تا آگاهی مردم را در رابطه با ماهیت خشونت های نظام مند علیه زنان افزایش دهند و خشونت علیه زنان را به عنوان مصداق نقض حقوق انسانی زنان معرفی کنند.

شرکت کنندگان، 25 نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان و 10 دسامبر، روز جهانی حقوق بشر را به منظور پیوند نمادین خشونت علیه زنان و حقوق بشر و برای تاکید بر این نکته که خشونت به مثابه نقض حقوق بشر است، انتخاب کردند. در این دوره 16 روزه، مناسبت های مهم دیگر از جمله 29 نوامبر روز جهانی مدافعان حقوق بشر زنان، 1 دسامبر روز جهانی ایدز، و 6 دسامبر سالگرد قتل عام مونترال[3] نیز برجسته می شود. کمپین 16 روز به عنوان یک استراتژی سازماندهی شده توسط افراد و گروه های متعدد در سراسر جهان به کار رفته است تا با در نظر داشتن موارد زیر خواستار رفع تمام اشکال خشونت علیه زنان باشد:

–        بالا بردن سطح آگاهی مردم در رابطه با خشونت های جنسیتی و معرفی آن به عنوان نقض حقوق بشر در سطح محلی، منطقه ای و بین المللی

–        تقویت بخشیدن به فعالیت های محلی در رابطه با خشونت های جنسیتی

–        ایجاد یک رابطه شفاف میان فعالیت های محلی و بین المللی برای محو خشونت علیه زنان

–        تشکیل شبکه ای که در آن سازمان دهندگان می توانند استراتژی های جدید و موثر را توسعه داده و به اشتراک بگذارند

–        نشان دادن همبستگی زنان در سراسر جهان برای سازماندهی  دربرابر خشونت علیه زنان

–        تولید ابزار فشار بر حاکمیت ها/ دولت ها برای اجرای تعهداتی که در زمینه محو خشونت علیه زنان دارند

از سال 1991 که این کمپین آغاز به کار کرده است بیش از 5167 سازمان در تقریبا 187 کشور دنیا به آن پیوسته اند.

برخی از اشکال خشونت های جنسیتی که در کمپین 16 روز مطرح است عبارت است از: خشونت های خانوادگی، تجاوز و سوء استفاده جنسی، آزار و اذیت جنسی، قاچاق و خرید و فروش زنان، اجبار به تن فروشی و دیگر اعمال خشونت آمیز. تمام این خشونت ها پیامد های وخیم فیزیکی، روانی، جنسی، تناسلی را برای سلامت زنان در پی دارد. در ضمن هویت چند گانه و متقاطع زنان که معمولا بر اساس عواملی مانند طبقه های اجتماعی، نژاد، رنگ و پوست، مذهب، سن، جنسیت و وضعیت شهروندی است آنان را در قبال خشونت آسیب پذیرتر و بی دفاع تر می کند.

منبع:

http://16dayscwgl.rutgers.edu/about/campaign-profile


[1] 16 Days of Activism Against Gender-Based Violence Campaign

[2] Women’s Global Leadership

[3] ۶ دسامبر ۱۹۸۹، مارک لپین  که ۲۵ سال داشت، وارد یک کلاس ۶۰ نفره در دانشکده مکانیک دانشگاه پلی تکنیک شهر مونترال شد. مارک یک تفنگ نیمه اتوماتیک و یک چاقوی شکاری داشت که بطور قانونی خریده بود. او به دانشجویان گفت که از فمینیسم متنفر است و دختران رشته مهندسی فمنیست هستند. سپس ۹ دختر کلاس را از پسران جدا کرد و به سمت آنها شلیک کرد که ۶ نفر از آنها کشته شدند. مارک سپس به راهروها، کافه تریای دانشجویان و یک کلاس دیگر رفت و به سمت دانشچویان دختر شلیک کرد. در فاصله ۲۰ دقیقه، مارک به ۲۸ نفر شلیک کرد، ۱۴ زن را کشت، ۴ مرد و ۱۰ زن را مجروح کرد و در نهایت خودش را کشت.

مطالب مرتبط

۱ دیدگاه

  1. برای هرگونه مبارزه علیه خشونت زنان آماده ام.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *